Düşünmek zorlar, yazmak daha da...

SERÜVEN Yaşamak 3 hece, 1 ömür, 1 son. Kaldır kafanı, dik gözlerini Ufuk çizgisinden pay biç kendine Gördüğün en uzağa koş Yorgunluğun, yolun uzunluğunu alt etsin. Terle, nefes nefese kal. Seninle gelmez ne bir mülk ne de bir mal. Ayakların yere her vurduğunda kalkan tozları yut. Onlar senin. Görenler desinler sana "Ne o hal?" De ki onlara "Ömür bir zehir, son ise bir bal." Ulaş ufuğa, vakit dar. Yol uzun, ayak çıplak, gökte kar. Emeklemekten sıkılan bir bebek gibi koş. Yarenine koşan bir yar gibi söyle "Bu yol ne de hoş." Çaresizmiş gibi, Çare sizmiş gibi, Çare bizmiş gibi koş. Geldiğinde baharla karşıla, Haberli gelen misafiri. Ama yalan çiçekler de açma. Ulaşacağı yaşam kadar malum... Hissettireceği hiç misali meçhul... Vakti bir sis bulutu gibi mübhem... 16.02.2020 02.37 Kırklareli